RKN, Deel 49 2026

Omschrijving

Met de aankoop van deze editie, verbindt u er zich toe alle volgende edities te ontvangen via een abonnementsformule. Het abonnement is te allen tijde eenvoudig opzegbaar via mail.

Het Instituut voor Notarieel Recht van de Faculteit Recht en Criminologie van de UGent beoogt door de “Rechtskroniek voor het Notariaat” in het bijzonder ten behoeve van de notarissen en de kandidaat-notarissen, de advocaten en de advocaten-stagiairs, de magistraten en hun aller medewerkers, alsook in het algemeen aan alle praktijkjuristen, een accurate, wetenschappelijk onderbouwde toelichting te geven bij nieuwe wetten of nieuwe ontwikkelingen in rechtspraak of rechtsleer.

Deze publicatie komt tot stand naar aanleiding van het congres aan de UGent, Instituut Notarieel Recht.

De erfkeuze, de saisine en het beheer van de nalatenschap
Bart VAN DEN BERGH

Wie tot een nalatenschap wordt geroepen als erfgenaam of legataris is uiteraard niet verplicht deze te aanvaarden. De wet laat hiervoor een principiële termijn van 30 jaar om te beslissen. Anderzijds kan een nalatenschapsgerechtigde gedwongen worden zijn keuze veel sneller te maken: een nalatenschapsschuldeiser kan deze keuze vervroegd uitlokken, maar ook een
deelgenoot (erfgenaam of legataris) die zelf al aanvaard heeft kan dit én zelfs een tegenpartij die met de erflater in een procedure was verwikkeld. Een diepgaande bespreking van de erfoptie is niet mogelijk zonder ook de saisine (het wettelijk beheersbezit over de nalatenschap) aan bod te laten komen. Bij menig erfgerechtigde werkt de vrees voor een stilzwijgende
aanvaarding van de nalatenschap verlammend, zodat de saisine vaak verwatert tot een vorm van louter passief bewaren van de tegoeden van de nalatenschap. Het vormt dan ook een uitdaging om te onderzoeken op welke wijze een moderne invulling mogelijk is van de in de saisine begrepen beheersbevoegdheden, teneinde tot een actief en vooral ook efficiënt
nalatenschapsbeheer te komen. Naast een bespreking van de vernieuwingen in de rechtspraak wordt ook onderzocht in welke mate ante of post mortem regelingen mogelijk zijn met het oog op een dynamisch en efficiënt beheer van de
nalatenschap als doelvermogen.

Beslag op onverdeelde onroerende goederen en de semi-verkorte rangregeling
Benjamin VERHEYE

Gedwongen tenuitvoerlegging op onroerende goederen kent een bijzondere complicatie in de hypothese dat deze onroerende goederen deel uitmaken van een onverdeeldheid. Deze onverdeeldheid kan zowel een zaakgemeenschap als een boedelgemeenschap zijn, hetgeen een belangrijke impact heeft op de procedure die de beslaglegger dient te volgen. Deze
uiteenzetting bekijkt de procedure die de verschillende betrokkenen moeten volgen, indien men onroerende goederen die tot een onverdeeldheid behoren, wenst uit te winnen. Er wordt in het bijzonder stilgestaan bij het slotstuk van een onroerend beslag op dergelijke onverdeelde onroerende goederen, met name de verkorte rangregeling.

Recente CASAVV-adviezen en hun belang voor de notariële praktijk
Annalyne VAN DE STEENE

Het Wetboek van vennootschappen en verenigingen (WVV) roept in de praktijk soms vragen op. Deze bijdrage bespreekt vier recente adviezen van het Adviescomité inzake Vennootschappen en Verenigingen (CASAVV). Het eerste gaat over de mogelijkheid om in de statuten van een NV een flexibele omschakeling te voorzien tussen een monistisch bestuursmodel en het model van de enige bestuurder. Het tweede advies onderzoekt of de enige aandeelhouder van een eenhoofdige BV of NV zich op een algemene vergadering of bij een welbepaalde beslissing door een lasthebber kan laten vertegenwoordigen. Het derde advies behandelt het aanwezigheidsquorum bij de algemene vergadering, en in het bijzonder de manier waarop
moet worden omgegaan met situaties waarin de samenstelling van de vergadering tijdens de vergadering verandert. In de praktijk gebeurt het soms dat aandeelhouders de zaal verlaten tijdens de debatten of de stemming. Het vierde advies bespreekt de wijze waarop het aanwezigheidsquorum binnen het bestuursorgaan wordt berekend wanneer één of meer
bestuurders vanwege een belangenconflict verhinderd zijn om deel te nemen.